Ik stel me graag aan jullie voor:

Introductie Kyra Mulder:

Hallo Allemaal. Mijn naam is Kyra Mulder, lid sinds 2017.

 

Sinds ik een jaar of 11 was, ben ik al bezig met paarden. Zoals zovele begonnen rijden op de manege. Daarna heb ik de mogelijkheid gekregen om paarden voor verschillende eigenaren te rijden op een pensionstal. Tijdens de vakantie was ik veel te vinden bij vrienden van ons om daar met de fjorden te rijden en met de huifkar/paardentram mee te rijden en/of te mennen.

In 2003 ben ik samen met mijn ouders en zus verhuist naar Noord-Brabant (Oss) en hebben we ons eerste eigen paard gekocht. Een op dat moment 11 jarig ruin van Kasimir, genaamd Kamiel. Deze geweldige, maar soms aparte ruin, hebben we jaren gereden. De wedstrijden en de wedstrijd gerichte training deed mijn zus, longeren en het meer recreatief rijden deed ik. Uiteindelijk hebben we hem in 2014, op bijna 22 jarige leeftijd, moeten laten inslapen vanwege een acute darmdraaiing.

 

De periode hierna heb ik weinig met paarden gedaan. Tot ik eind 2014 de kans kreeg een “probleem” pony voor kennissen te gaan trainen. 6 weken heb ik haar kunnen trainen en haar kunnen veranderen in een aanhankelijke brave pony met een goede basis training (halster, zadelmak en longeerbaar). Nadat ze weer terug naar huis is gegaan begon het toch weer te kriebelen om een eigen paard te hebben. Na lang denken over wat voor een paard is mijn keuze gevallen op een koudbloed paard. Alleen dan wel een met veel uithoudingsvermogen, wendbaarheid en die multifunctioneel inzetbaar zou zijn; het Vlaamse Paard. In België heb ik met goede begeleiding van een zeer erkend fokker, gevonden wat ik zocht: De toen 2,5 jarige merrie Tine van Ravensteyn (aka Tinka). Op 26 september 2015 heb ik haar naar Nederland gehaald en in januari 2016 zijn we naar Stal de Flierefluiter in Heesch gegaan.

 

In Heesch ben ik echt begonnen met haar opleiding; longeren, lange wandelingen in het bos, werken vanuit de menpositie en het slepen met een band. Tijdens deze periode ben ik zelf ook weer op menles gegaan en heb ik mijn menbewijs gehaald.

Toen Tinka vertrouwd genoeg was met de basis was het tijd voor de volgende stap. Berry van den Bosch van VDB Stables in Someren heeft haar uiteindelijk voor het eerst ingespannen voor de wagen. Na 4 dagen mocht ik al zelf met haar rijden. Na 4 weken, waarbij ikzelf om de dag naar Someren ging om met Tinka te rijden onder begeleiding van Berry, mocht ze weer terug naar huis.

 

De eerste periode na het beleren lag mijn focus op kilometers maken met haar voor de wagen, conditie en ervaring opbouwen. Sinds de zomer van 2017 ben ik meer gerichter en dressuurmatig gaan rijden en begonnen met lessen bij John van den Broek.  Dit najaar zijn er weer terug geweest naar VDB Stables voor een instructieweek.

Tijdens de afgelopen wintercompetitie hebben we onze eerste B-dressuur wedstrijden gereden. Dit was super leuk om te doen, en wat deed ze het netjes en braaf. De vaardigheid ga ik nu ook rustig met haar oppakken, de eerste keer tussen de pionnen hebben we al gehad op de donderdag avond.

Dit jaar blijf ik rustig met haar doortrainen, dressuurwedstrijden rijden en oefenen op de vaardigheid. Misschien dat we ook een keer een (oefen)marathon gaan rijden rijden, de Mentrec in Vorstenbosch staat op ook mijn wensenlijst voor dit jaar net als weer op instructie week gaan bij VDB Stables. Verder ben ik haar aan het inrijden, zodat we straks ook onder het zadel kunnen gaan rijden.

Kortom veel plannen en dingen om te doen, alleen soms te weinig tijd.

 

Arie Dibbits

Graag wil ik mij voorstellen aan alle leden, wellicht helemaal overbodig, want zelf denk ik dat ik de meeste al aardig ken (van naam).

Mijn persoonlijke gegevens : Arie Dibbits, geboren op een boerderij in Bergharen en nu 61 jaar.

School gehad voor broodbakker, kroketten bakker, kok, dieetkok en terecht gekomen in de bedrijfscatering en daarna civiele dienst, facilitaire dienst en evenementenverzorging. Voor mezelf gestart met evenementen en standbouw. De standbouw doe ik nu nog steeds, inmiddels samen met Fenny en mijn zoon Mark. Wij werken op de Jaarbeurs, in de Rai en vele andere beurshallen en congrescentra, meest in Nederland maar ook in het buitenland. Klanten zijn bijv. Unive, Intervet, Rabobank, Visio, CBS en vele andere bedrijven.

Getrouwd met Fenny, al bijna 33 jaar, we hebben een zoon Mark 31 jaar, Gina 29 en Janneke 26 jaar.

In mijn jonge jaren van 15 tot 25 jaar heb ik paard gereden, dressuur, springen, samengesteld, 8-tal, 4-tal bij de club St. Hypolitus Bergharen. Het mooiste was het samengesteld rijden diverse keren tot in het M, springen was meestal tot in het M, in de dressuur ben ik nooit verder gekomen als L2. Dressuur was niet echt mijn ding. Daarbij kwam dat ik mijn sport zelf moest betalen en dat ging alleen als je op tijd je paard verkocht.

Gina en Janneke hebben beide jaren pony gereden, Fenny ging mee naar de lessen en wedstrijden ik had alleen tijd voor de wedstrijden, Janneke heeft na haar school een aantal jaren op een manege gewerkt en lesgegeven, Mark vond pony rijden niks, hij had liever een oude auto om door ons bos te crossen, maar hij kon wel goed met de pony´s overweg.

Toen de vriendjes kwamen vertrokken de pony´s. Fenny vond dat ik naast mijn werk maar weer eens moest gaan rijden maar dan gaan mennen, dan zouden we samen door bossen en over dijken kunnen draven. We kochten een Fries paardje genaamd Amke en we zijn samen ons koetsiersbewijs gaan halen bij John van den Broek, maar ik wilde al snel meer als een ritje, dus met John dressuur lessen gaan nemen en deze heeft ons mennen geleerd. Al snel zat ik in de M op de Hipiade maar het was echt geen kwaliteit!

Graag wilde ik een rijpaard en John wist nog een leuk paard te staan bij Mari van de Wetering op stal, dit werd onze Vaya, met Vaya ben ik later bij Christa van Leeuwen gaan lessen deze heeft mij het mooie van de dressuur geleerd door met veel geduld en tijd op te leiden. Met Vaya ben ik naast vele keren districts kampioen te worden ook Nederlands Kampioen geworden in de klasse 2 samengesteld, later zefs in klasse 4 gestart mede dankzij de lessen van Jan van de Broek. Enkele buitenlandse wedstrijden gereden. Fenny als vaste groom in de dressuur en vaardigheid en Mark in de marathon, Regine werd mijn reserve groom. Vaya heb ik bij 9 jaar onverwacht moeten laten inslapen ivm ernstige artrose.

Ik was terwijl ik met Vaya reed al gestart met Gijs een ouderwets type “tuiger” die aandoenlijk keek door zijn lelijke grote witte bles en witte plek op de buik. Maar met Gijs kon ik lezen en schrijven langs de fiets naar de stallen snuiven maar ook alle onderdelen kwam ik goed mee want Gijs was zeer betrouwbaar in hoe hij liep. Met Gijs heb ik vele prijzen gewonnen en zowel dressuur en vaardigheid werden de punten in de ZZ niet meer bijgeschreven. Samengesteld was de marathon niet voor elkaar maar toch won ik in 2012 het Nederlands Kampioenschap klasse 3 in Maasdijk. De klasse 4 hebben we een jaar geprobeerd maar dit was voor Gijs door zijn bouw zonder perspectief. Gijs loopt nu in Frankrijk in een 2 span.

Op een wedstrijd in Schijndel sprak ik met Ton Wijnen dat het moeilijk was een paard te vinden wat potentieel heeft om door te groeien tot klasse 4.  Ton had een paard wat ik wel mocht proberen, dit was Dynamo, we hadden snel een klik en ik ben Dynamo verder gaan opleiden. Heel plezierig mee gereden naar de ZZ dressuur en vaardigheid en ook samengesteld ging het in de dressuur en vaardigheid uitstekend maar ook bij dit paard bleef de marathon achter.

Vroeg in dit jaar werd ik door collega´s weer geconfronteerd dat Dynamo toch echt nooit succesvol marathon zou kunnen lopen. Ik werd zo boos op mezelf, dat ik mezelf heb beloofd dat ik de keuze had of marathon leren rijden of stoppen met de sport!  Dus heb ik marathon leren rijden! Het lag veel meer aan mij dan aan het paard. In Haaksbergen begon het te lopen, in Uden was het zeer goed, in Geldrop geweldig en in Maasdijk op het Nederlands Kampioenschap kon ik op 3 onderdelen winnen, GEWELDIG.

En dan is enkele dagen na de flow van het NK het paard verkocht. Dit was even moeilijk maar een goed keuze. Wellicht komen we Dynamo nog tegen in de 2span sport.

Op dit moment rijd ik met mijn jong paard Hert (van 4 jaar) de eerste dressuur en vaardigheid wedstrijdjes.

Naast de sport ben ik parcoursbouwer vaardigheid en meninstructeur, beide met plezier maar ivm mijn werk, dat nogal onregelmatig is, kan ik slecht afspraken in het voren maken en daarom beide op een laag pitje.

Ik wens iedereen heel veel menplezier, groet Arie

 

Will Kitslaar

Ik doe het voor ons samen want die paardenvoetjes kunnen wel op daken trappelen maar voor een toetsenbord is dat niet zo geschikt.

 Ik ben Will Kitslaar, de vader van Gabriëlle.  Mijn activiteiten bij of met paarden waren in eerste instantie beperkt tot het even vasthouden en proefjes voorlezen bij de dressuur. Dat veranderde toen het eerste paard van mijn dochter ziek werd en we samen een klein half jaar aan verzorging hebben besteed maar hem uiteindelijk toch hebben moeten laten inslapen. Iets van een paardenvirus moet ik toen hebben opgelopen. Toen Vladimir, het nieuwe paard van Gabriëlle kwam en alleen in de wei moest, want het was zo’n jonge ruin die zich natuurlijk bij de merrie’s wel even wilde tonen, kwam de vraag om er een klein paardje als gezelschap bij te kopen.

Toen stak het virus de kop echt op en wilde ik een iets grotere hebben dan kon ik er ook iets mee en ging mijn voorkeur uit naar een Haflinger. Dat paste wat meer bij mijn postuur dus daar werd naar uitgekeken. Een oproep via Marktplaats resulteerde in een groot aanbod van merrie’s terwijl duidelijk gevraagd werd naar een ruin. Een telefoontje van Wim Verhoeven, 2-spanrijder, uit Milheeze resulteerde in de aankoop van Alex van de Wilhelminahoeve, een lot uit de loterij. Wel moest ik er wat mee gaan doen zei mijn dochter, ik moest maar gaan mennen. Op mijn lippen lagen de woorden: Mennen, dat is iets voor oude mannen. Gelukkig kon ik ze op tijd inslikken want ik realiseerde mij toch met 69 niet meer zo piep te zijn. Ik ging akkoord met het volgen van een mencursus met als voorwaarde dat zij dan ook mee ging. Het resulteerde na ongeveer 12 weken in het behalen van het koetsiersbewijs en een dochter die naar Heesch koffie ging drinken. Bij mijn opmerking aan de meninstructeur John v.d. Broek, “Nu ben ik een koetsiersbewijs rijker maar een dochter armer”, kreeg ik de bemoedigende woorden te horen, ben maar blij want je krijgt er een schoonzoon bij. Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet mag klagen want ik heb een heerlijk maatje aan mijn Alex en kan met Johnnyboy ook goed door een deur.

Ook bij Parcival voel ik me goed thuis en hoop nog lang te mogen genieten van onze geweldig mooie hobby. Met een fotootje van ons beide en een stoere van Alex in tuig hoop ik voldoende duidelijkheid te hebben gegeven en wens allen net zoveel menplezier als ik heb.

alex met Alex opgetuigd

Rien van Nistelrooy

In 1993 kochten we onze eerste Haflinger, een 3-jarige ruin Dorrus, die net getuigd was en bereden. Met deze Haflinger zijn we gaan mennen en Wilma heeft er een tijdje onder het zadel op gereden. Na een paar jaar hebben we een merrie gekocht, Marisca, welke we nu nog hebben. Hierbij zijn een viertal veulens gefokt, waarvan we de laatste zelf gehouden hebben. Deze hengst Maestro, heb ik zelf getuigd om later tweespan te kunnen gaan rijden.

In 1997 ging Parcival het oefenterrein gebruiken, wat we nu nog steeds huren van de gemeente. Wij woonden toen aan de Broekhoek in Heesch, onze wei grensde aan waar nu het clubgebouw van Parcival staat. Ik ben toen in contact gekomen met enkele leden van de Parcival en die haalden me over om een menbewijs te gaan halen. Zodoende ben ik in het voorjaar van 1998 begonnen met een mencursus. Vanaf die tijd ben ik ook lid van Parcival.

In 2002 heb ik het menbewijs voor tweespan gehaald en vanaf die tijd rijd ik met het tweespan mijn rondjes door de omgeving van Heesch en Vinkel. Ik heb de vereniging zien groeien van een 20-tal leden naar nu meer dan 60 leden. Met een terrein van ruim 3 hectare en een eigen clubgebouw hebben we voldoende faciliteiten om 2-wekelijks de oefenvaardigheid en prachtige wedstrijden te houden. Ik hoop nog jaren lid te mogen zijn van Paardensportvereniging Parcival.

Erik van Krieken.

Hierbij stel ik me graag voor als betrekkelijk nieuw lid van Parcival. Ik ben Erik van Krieken getrouwd met Marij en wij hebben twee kinderen, Raymond en Chantal. Ik ben opa van Gijs de zoon van Raymond. Ik ben geboren in Nuland, 53 jaar oud en woon inmiddels op de Kruisstraat in Rosmalen. Ik werk alweer 25 jaar bij Grasso Den Bosch als hoofd TD.

Ik ben al op jonge leeftijd besmet geraakt met het paardenvirus door mijn opa. Ik was veel op de boerderij waar hij met paarden aan het werk was. Ik mocht dan op de paarden zitten.

In 1967 werd ponyclub de Paardenvriendjes opgericht en mijn vader was daar bij. Zo zijn mijn broer Peter en ik pony gaan rijden. Eerst samen op een  pony en later op New Forest pony’s ingevoerd uit Engeland. Er kwamen dan 2 of 3 New Forest Pony’s naar ons opa en die werden dan zadelmak gemaakt door mijn broer Peter en mij. Als de pony’s dan mee op concours gingen werden ze daar weer verkocht. Maar als er een lastige pony tussen zat dan konden wij daar wat langer op rijden. Ik heb dressuur, springen, vier- en achttal gereden bij de ponyclub.

Omdat we te groot werden voor de pony’s kon er maar één van ons door naar de paarden. Ik ben toen gaan voetballen en Peter is bij de rijvereniging in Nuland gegaan.

Chantal bleek ook het paardenvirus te hebben. Eerst is Chantal gaan rijden bij manege de Wijsthoeve in Heesch en daarna bij Marij Spijkers in Nuland. Toen ze 10 jaar oud was is ze gaan rijden bij de Paardenvriendjes in Nuland met de New Forest pony Tanja. Toen Chantal bij de ponyclub ging rijden was de New Forest 24 jaar oud. Ik heb zelf ook nog op Tanja gereden. Chantal heeft nog op Inova van Elly Bouwmans en Santo van Henk van Santvoort gereden.

Ondertussen had ik Rinnetou gekocht bij Frans Swanenberg uit Nuland, Rinnetou was toen 9 maanden oud. Om daar wat mee te doen ben ik begonnen met de mencursus enkelspan en later dubbelspan. De cursus werd gegeven door Jan van den Broek. Ik deed toen mee met een Haflinger van Haflihuif.

Ik heb samen met Peter Verstappen, mijn groom en paarden vriend, heel wat leuke uren door de bossen gereden met Rinnetou. Chantal heeft Rinnetou in het springen tot M en dressuur tot L2 gereden. Ik heb er een aantal veulens mee gefokt. Een merrieveulen van Matterhorn is verongelukt. Deze heeft Chantal nog gereden maar moesten we helaas in laten slapen. Een hengst van Goodtimes is verkocht naar Engeland en loop nu 1,50. Een Zurich hengstveulen, is als veulen verkocht. Een merrieveulen (witje) van Zurich en nog een merrieveulen van Breitling. Dit voorjaar verwachten wij een veulen van de Gelderse hengst Chablis we hopen dat het een mooi paard voor de kar gaat worden.

Toen Chantal het te druk kreeg door school en werken ben ik gaan mennen met mijn eerste menpaard Willem (van Hans van der Doelen). Ik heb wat wedstijden met Willem gereden maar helaas door koliek verloren. Na Willem kwam Vaduz, een mooi paard met goede gangen. Met Vaduz heb ik wedstrijden dressuur en vaardigheid gereden. Ook heb ik een aantal keer een marathon gereden met Vaduz. Maar de Marathon was te zwaar voor hem.

Inmiddels is Witje het merrieveulen van Zurich getuigd door Koen van Aarle. Het is even wennen maar het gaat best goed. Afgelopen zondag 17 maart heb ik vaardigheid gereden met Witje. Koen was erbij om me te begeleiden. Ik krijg les van Koen en dat lijkt zijn vruchten af te werpen.

Ik hoop dat je mijn verhaal met plezier hebt gelezen, ik heb in ieder geval veel plezier in het mennen!

 

De volgende leden hebben zich al eerder voorgesteld:

Jeroen Meulendijk ;  Christel Schel ; John en Gabrielle vd Broek ; Marion Hanegraaf;  Fam. Van Bakel ; Petra en Kiki

Jeugd:

Beschrijving: Picture 063.jpgBeschrijving: Picture 028.jpg
 

 Beschrijving: P13-03-10_10.32Beschrijving: image008.jpg